Dishonored – Onurunu Geri Almak ya da Almamak… | İnceleme

Merhaba onuru her şeyden kıymetli olan okuyucularımız. Bu hafta sizi biraz eskilere götürecek, bir adamın onurunu kazanmasında anahtar rol oynamanızı sağlayacağım. Vaktinde epey ses getirmiş olan Dishonored ile karşınızdayım. Bakalım vaktinde kendisi neden ses getirmiş ve sanki hala oynanır mı?

Eski Fakat Mutlaka Hurda Değil

Arkane Studios tarafından yapılan oyunumuzda Corvo Attano’yu canlandırmaktayız. Kendisi bir numaralı kraliyet muhafızı. On şahsa karşı dövüşmek mi dersin? Gözler Corvo’ya bakar. Kimsenin ruhu duymadan en iyi korunan yerlere kim girebilir? Parmaklar Corvo’yu gösterir. Yani velhasıl kendisi hem saklanmakta hem de dövüşmekte pek bir yetenekli, kraliyeti korumakla görevlendirilmiş yüksek düzeyli bir muhafızdır.

Kıymetli bir vazifeden dönen kahramanımız, tam arkadaşlarıyla iki kadeh bir şey içecek, günün yorgunluğunu atacaktır ki, baht ağlarını örer; Fecî bir iftiraya uğrayan Corvo, mahpusa atılır. Mahpustan kaçmasıyla da öykümüz başlar…

Klasik Fakat Sıkıcı Değil

Corvo’nun bakış açısından (yani Fps ) özgürlük ve onurumuzu geri kazanmaya çalıştığımız oyunun konusu aslında hayli sıradan. Ancak oyunu bitirmiş biri olarak söyleyebilirim ki husus, epeyce iyi işlenmiş.

Corvo’nun “Var mı bana meydan okuyan?” diye bağırdıktan sonra el kaldıran bir kendini bilmez…

Hapishaneden kaçtıktan biraz daha sonra oyun, bize özgürlüğünü hissettiriyor. Ana vazifemiz haricinde etrafı keşfedebilir, epey kendine has kentimizde birilerini bularak yan vazifeler alabiliriz. Ana vazifelerde olduğu üzere yan misyonları de bitirmenin (genelde) birden fazla opsiyonu olabiliyor. Örneğin bize daha evvelce ihanet eden bir kişi öldürmek ya da öldürmemek büsbütün bizim insiyatifimize kalmış durumda. Evet “Corvo” isimli bir karakteri canlandırıyoruz ancak sizin, benim ve diğerlerinin Corvo’ları birbirinden pek farklı olabiliyor. Bu duruma yalnızca vicdanımız değil, seçtiğimiz güçlerin de tesiri olduğunu söylemeliyim. Kentteki özgürlük artı kime nasıl davranacağımızın verdiği rahatlık katiyetle çok hoş bir tecrübe olmuş. Oyun her ne kadar 2012 çıkışlı olsa da, daha bu düzeye gelememiş olan bir çok oyun elimden geçti. Kendilerine yalnızca “Bakınız ve örnek alınız.” diyorum.

Görseller Efsane Değil Fakat Ayrıntılar Beğenilen

Dishonored tabii ki günümüz grafik motorları ile aşık atabilecek bir imal değil. Lakin bu durum vahim da sayılmaz. Steampunk başındaki yerlerin epeyce ayrıntılı ve albenisi olacak biçimde tasarlandığını bence hepimiz kabul edebiliriz. Evet biraz daha fazla karakter modellemesi yapılsaydı daha iyi olabilirdi, rakiplerimizin birçok birbirine benziyor. Şayet bunun üzere birkaç ayrıntıya gözünüzü yumabilirseniz, hayli eğlenebileceğiniz kanısındayım. Cümbüş demişken silah ve ekipmana geçeyim…

Silahlar Çok Değil Fakat Kâfi

Sizi bilmem fakat bir oyunu (özellikle Fps‘leri) etkileyen ana etmenlerden biri kahramanımızın kullandığı ekipmanlar ve silahlardır. Resmen oyunu rezil de vezir de ederler. Pekala Dishonored bize ne sunmakta?

Yazıda bahsetmeyi unuttum, bari fotoğrafla göstereyim dedim. Oyunumuzda “biraz” kanlı sahneler var…

Steampunk tadında bir kainatta olduğumuzdan bahsetmekteyim. Ancak bu gerçeği yalnızca gördüklerimizden değil, silahlarımızdan da anlayabiliyoruz. Corvo eski-yeni demeden tüm silahları muvaffakiyet ile kullanıyor. (hedef alma kabiliyetiniz iyi değilse kullanamıyor o ayrı) Silahlarımız ortasında tek kurşun atabilen tabancamız, el arbaletimiz ve el bombamız üzere (steampunk el bombası o denli bildiğiniz üzere değil) seçeneklerimiz mevcut. Bir de tabi ki kısa kılıcımız var. Bilhassa arbalete farklı işlere yarayan (düşmanı uyutma, aleve verme vb.) cephane takabilmemiz, kısa kılıcımız ile yakın dövüşe girebilmemiz, tekrar özgürlüğün doruğunda olmamızı sağlıyor. Düşmanı gördüğümüzde koşarak üstlerine abanabileceğimiz üzere, artlarından sessiz gelerek tek vuruşta indirmek de tekrar oyuncunun zevkine kalmış.

Spoiler olmaması açısından ayrıntısına inemesem de, silah sayılmayacak ama misyonlarımızda bize yardımcı olabilecek birkaç garip buluş da hizmetimizde. Kâfi paramız olduktan sonra silahlarımızı upgrade de edebiliyoruz.

Pekala bu kadar mı? Asla değil. Oyun imalcileri belli ki silah/ekipman listesi ile yetinmemişler ve birde, Corvo için insanüstü özellikler yaratmışlar. Son derece gizemli bir güç tarafından verilen bu özellikleri de seçebiliyor ve mana’mız müsade ettikçe kullanabiliyoruz. Can iksirleri yaralarımızı ani olarak güzelleştirirken, mavi manalar da söz konusu özelliklerimizi kullanamamızı sağlıyorlar. Bir mutantlığın eksikti Corvo, onu da halletmiş olduk.

Daha bir eksiğiniz kaldı mı?

Sesler Berbat Değil Ancak İyi de Değil

Sanırım oyunun tüm ses efektleri için fikrimi bir cümlede anlatmış oldum. Aslında seslendirmeler hayli başarılı, tonlamalar ve vurgular yerinde. Müzikler için de sıkıcı olduğunu söyleyemem. Bilhassa bir rakip tarafından görüldüğümüzde görsel bir öge yerine sesle uyarılmak yeniden beğenilen bir ayrıntı olmuş. Yani müzikler çok çok iyi olmasa da rahatça geçer notun üstünde verebiliriz.

Dishonored – Öykü Orjinal Değil Fakat İşleniş Hoş

Birinci Değil Lakin Son Kararı Verirken

Dishonored, kararlarımızın oyunun içini ve sonunu etkilediği, muhakkak iyi bir üretim. Bethesda tarafından yayınlanmış, iyi ki yayınlanmış dedirtiyor. Bilhassa bir vazifesi sessiz sakin bitirip, diğer bir vazifesi kan banyosunda tamamlamak isteyen Steampunk FPS oyuncularına tavsiyemdir. Bu tanıma uymuyorsanız da yeniden de bir denemekte fayda var.

Her ne kadar vefatına bir kılıç duellosu yapsak da, Corona ile ilgili maskemizi takmayı ihmal etmiyoruz.

Steam üstünden yaklaşık 30 TL karşılığında sahibi olabileceğiniz oyunun link irtibatını buraya bırakıyorum.

“Ben suratımı alamadım. Hani bu oyunun ikincisinin incelemesi nerede?” diyen okumayı sever arkadaşlarımız için de, oyunun devam halkasının incelemesini de buraya bırakıyorum. Sizin için, Corvo için, daha ne yapayım?

Dishonored – Onurunu Geri Almak ya da Almamak… | İnceleme yazısı Fanzade sitesinde yayınlanmaktadır.

Fanzade – Son Dakika Haberleri

Kaynak: Haberler